Duże otoczenia i głębia gry
Zbudowanie dużego konturu wymaga wielu ruchów, ale pozwala przejąć wszystko w środku naraz, nawet terytorium przejęte wcześniej przez przeciwnika. Partie stają się dłuższe, a każdy błąd jest kosztowny.
Duże otoczenie
Jeden kontur może otoczyć wiele kropek naraz. Dopóki nie powstanie ostatnie połączenie, pozostaje luka, przez którą przeciwnik może rozbudować swoją grupę poza kontur, stawiając nowe kropki. Budując duży kontur, pilnuj każdej luki.

Dwanaście niebieskich kropek wokół pięciu czerwonych. Ostatnia, na 5-6, zamyka kontur i otacza wszystkie pięć czerwonych kropek.
Otoczenie w otoczeniu
Większy kontur przejmuje wszystko w środku, także terytorium przeciwnika. Przeciwnik traci wtedy zdobyte tam wcześniej punkty.

Czerwone otoczyły wcześniej niebieską kropkę na 7-7. Wynik: 0 : 1. Niebieskie zamykają większy kontur wokół niej i otaczają cztery czerwone kropki. Czerwone tracą swój punkt. Wynik: 4 : 0.
Siatka z luźno rozstawionych kropek
Silni gracze stawiają kropki nie tylko obok siebie, lecz także w odstępach kilku punktów siatki. Tworzą w ten sposób siatkę, która z góry wyznacza duży obszar. To jeszcze nie zamknięty kontur: luki pozwalają wejść przeciwnikowi do środka i to o nie toczy się walka.
Jak głęboka jest gra
Zmierzyliśmy to za pomocą autorskiej sieci neuronowej gry. Słaby poziom silnika i generacje sieci, od wczesnych po najsilniejszą, rozgrywały ze sobą partie w parach. Każdy kolejny poziom na tej skali wygrywał z poprzednim co najmniej 60% partii. Takich poziomów było ponad 30 (szacowany zakres wynosi od 24 do 40).
To dolna granica: osoba zupełnie początkująca jest poniżej pierwszego szczebla, a sieć gra jeszcze silniej z dodatkowym przeszukiwaniem wariantów. Dlatego gry w kropki możesz uczyć się latami i wciąż mieć co doskonalić.